หน่วยการเรียนรู้ที่ ๑  : วรรณคดีวิถีงาม

สรุป - กาพย์เรื่องพระไชยสุริยา
              
                กาพย์เรื่องพระไชยสุริยานี้ เป็นผลงานของท่านกวีเอกสุนทรภู่  โดยเขียนขึ้นในสมัยรัชกาลที่ ๓ โดยมีจุดมุ่งหมายหลักคือ แต่งเพื่อเป็นแบบเรียน และได้บรรจุในหนังสือชื่อมูลบทบรรพกิจ  แต่งด้วยคำประพันธ์ ๓ ชนิด คือ กาพย์ยานี๑๑ กาพย์ฉบัง๑๖ และกาพย์สุรางคนางค์๒๘  กาพย์เรื่องนี้มีเนื้อหาการสอนอ่านมาตราตัวสะกดแม่ต่างๆ และยังสอนคติธรรมให้กับผู้อ่านด้วย สุนทรภู่ยังสอนเด็กรุ่นหลังให้รู้จักตั้งใจเรียนเพื่อให้สำเร็จและไม่เดือดร้อน
                ความงามทางวรรณคดีของกาพย์เรื่องพระไชยสุริยามีอยู่มากมายหลายตอน และการใช้ถ้อยคำภาษาที่สละสลวย สามารถอ่านทำความเข้าใจได้ เช่น การพรรณนาเกี่ยวกับป่าระหว่างเดินทาง ทำให้ผู้อ่านสามารถเข้าใจสภาพของป่านั้นๆได้ ดังตัวอย่างบางส่วน "ไกรกร่างยางยูงสูงระหง  ตลิงปลิงปริงประยงค์  คันทรงส่งกลิ่นฝิ่นฝาง" การพรรณนาถึงสัตว์ในป่า ดัวอย่าง "กลางไพรไก่ขันบรรเลง ฟังเสียงเพียงเพลง ซอเจ้งจำเรียงเวียงวัง" หรือ "ยูงทองร้องกระโต้งโห่งดัง แตรสังข์กังสดานขานเสียง" ทำให้เห็นสัทพจน์หรือเสียงของธรรมชาตินั้นๆ
               เรื่องเล่าโดยย่อกว่า... พระไชยสุริยาทรงปกครองเมืองสาวัตถี มีสุดามเหสี  บ้าเมืองในการช่วงแรกๆ มีความร่มเย็นเป็นสุข ต่อมามีเหตุการณ์ที่เป็นจุดเริ่มต้นแห่งความล่มสลายของเมืองคือ การเบียดเบียนกันข้าราชการคดโกง ดังตัวอย่างบทประพันธ์
                         อยู่มาหมู่ข้าเฝ้า ก็หาเยาวนารี ที่หน้าตาดีดี ทำมโหรีที่เคหา
                         ค่ำเข้าเฝ้าสีซอ เข้าแต่หอล่อกามา หาได้ให้ภริยา โลโภพาให้บ้าใจ
                        ไม่จำคำพระเจ้า เหไปเข้าภาษาไสย ถือดีมีข้าไทย ฉ้อแต่ไพร่ใส่ขื่อคา
                         คดีที่มีคู่ คือไก่หมูเจ้าสุภา ใครเอาข้าวปลามา ให้สุภาก็ว่าดี
               หลังจากนั้นมีเหตุวิบัติเกิดขึ้นในบ้านเมือง ผีป่าผีน้ำเข้ามากระทำมรณกรรมทั่วเมือง พระไชยสุริยาและพระมเหสีนำสนมและข้าราชการขึ้นเรือไป ระหว่างทางเรือก็เจอพายุโหมกระหน่ำจนเรือแตก คงเหลือผู้รอดชีวิตในครั้งคือ พระไชยสุริยาและพระมเหสี ขึ้นฝั่งได้ระหว่างเดินทางก็ได้มีบทพรรณนาอยู่หลายบท จนไปพบพระดาบส (พระฤๅษีบูชาไฟ) ท่านมีความอนุเคราะห์ช่วยเหลือ และสอนให้ทั้งสองพระองค์บำเพ็ญเพียรจนสามารถหลุดพ้นจากทุกข์และได้ขึ้นสวรรค์
               คติธรรมสอนเกี่ยวกับกาลกิณี ๔ ประการ  ให้พึงละเว้น
 ได้แก่ 1.การเห็นผิดเป็นชอบ 2.การไม่รู้บุญคุณ 3.การเบียดเบียนทำร้ายซึ่งกันและกัน 4.ความโลภ  อันเป็นสาเหตุที่ทำให้บ้านเมืองปั่นป่วน

ขอให้นักเรียนอ่านหนังสือเพื่อตรวจสอบอีกครั้ง

       สรุป - แต่งให้งามตามที่เหมาะ

                ดนัยทำการบ้านเรื่องการย่อความกับเพียงนภา โดยเพียงนภาสอนให้ดนัยให้มีความเข้าใจหลักการย่อความทีละขั้นตอน จนดนัยเกิดความเข้าใจ เรื่องที่ย่อความนั้น  พูดถึงการแต่งกายขอมนุษย์  โดยบอกตั้งแต่การแต่งกายนั้นมีคุณสมบัติอย่างไร แต่งกายในโอกาสต่างๆ และจุดมุ่งหมายของการแต่งกาย เช่น การแต่งกายในการไปร่วมงานบางงานได้มีการระบุการแต่งกายไว้ในบัตรเชิญด้วย เพื่อให้ผู้ได้รับเชิญสามารถแต่งกายได้เหมาะสม และไม่เกิดอาการเขินอาย
                การแต่งกายตามแฟชั่นก็ดีว่าโก้เก๋ไม่ตกยุค แต่ผู้ที่แต่งกายเรียบร้อยก็ยังได้รับคำชมอยู่เสมอ การรู้จักประยุกต์ใช้เสื้อผ้าที่มีอยู่ให้ตรงตามงาน เพื่อความประหยัดและยังเป็นการส่งเสริมนิสัยในเรื่องการไม่ฟุ่มเฟือย

                การจับใจความสำคัญ ผู้อ่านสามารถที่จะ เรียบเรียงใหม่ด้วยภาษาที่กะทัดรัด แต่ยังคงใจความเดิม ได้ 

หน่วยการเรียนรู้ที่ ๒  : สืบสานวรรณศิลป์

       สรุป - ภาษามีพลัง

                นอกจากเนื้อหาในเล่ม วิวิธภาษาแล้ว นักเรียนยังได้รับความรู้เพิ่มเติมในเรื่องของความเชื่อ และคำที่กล่าวว่า ภาษามีพลัง ดังนี้
                เรื่องความเชื่อในเรื่องต่างๆ นั้นให้นักเรียนอ่านใบความรู้ที่ได้รับไป แล้วทำความเข้าใจว่า เรื่องความเชื่อเกี่ยวกับความเป็นมงคล-อัปมงคล ความเชื่อเรื่องโชคลาง และความเชื่อที่เกิดจากเจตคติที่มีการอบรมสั่งสอนนั้น แตกต่างกันอย่างไร

       สรุป - คำที่มักสะกดผิด และคำที่มักเขียนผิด

                นักเรียนศึกษาและฝึกฝนเขียนคำที่มีการแนะนำไว้ในใบความรู้และคำที่ยากที่พบเห็นอยู่บ่อยๆ จะทำให้นักเรียนสามารถเขียนได้ดีและถูกต้อง รวมถึงการนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ เช่นคำว่า ขรม อ่านว่า ขะ - หรม  คำว่า กลวิธี อ่านว่า กน - ละ - วิ - ที 

       สรุป - คำที่ใช้การันต์

                รูปแบบการเขียนการันต์ที่พบบ่อยๆ มี ๓ แบบ คือ ตัวการันต์บนตัวอักษร ๑ ตัว  ตัวการันต์บนตัวอักษร ๒ ตัว   และตัวการันต์บนตัวอักษรที่มีสระเป็นตัวสะกดด้วย  เช่น  การันต์   วันเสาร์  วันจันทร์ เอกลักษณ์ สมณศักดิ์   เป็นต้น

       สรุป - คำที่ใช้ รร (รอหัน)

                รูปแบบการใช้ รร นั้น มีความเฉพาะเจาะจงของคำที่มีการบัญญัติไว้ใน พจนานุกรมไทย  เช่น พรรณนา  บรรณารักษ์  จรรยาบรรณ  เป็นต้น

       สรุป - คำในภาษาไทย ๗ ชนิด

                ศึกษาเนื้อหาจากเอกสาร และการแนะนำเกี่ยวกับ ชนิดของคำทั้ง ๗ ชนิด

ขอให้นักเรียนทุกคนใช้เวลาในการอ่านหนังสือ
และสอบให้ได้คะแนนอย่างดีเยี่ยมทุกๆ คนนะครับ

ตั้งใจที่จะเรียนรู้

ถ้ายังดาวน์โหลดเอกสารไม่ได้ไม่ต้องตกใจ เพราะจะนำบรรจุไว้ให้ช่วงปีใหม่ครับ

จะปีใหม่แล้ว เตรียมตัวให้พร้อมกับการเปลี่ยนแปลงสิ่งใหม่ๆให้ดีขึ้น ส.ค.ส.2010